حسين مروج
396
اصطلاحات فقهى ( فارسى )
عين حال از دبر مىتواند وطى كند عنّين ناميده نمىشود . شرح لمعه ، كتاب نكاح قبل - ابتدا و اول هر چيز . موارد استعمال : طلاق زن بايد در قبل عدّه ( وقت اول طهر و قبل از وطى ) باشد . طلبة الطلبه ، كتاب طلاق قبلة - آنچه در پيشرو قرار مىگيرد قبله ناميده مىشود . در فقه ، 1 ) خانهء كعبه است . موارد استعمال : كسى كه در مكه سكونت دارد قبلهء او كعبه است . شرح لمعه ، كتاب صلات 2 ) سمت خانه كعبه را گويند . موارد استعمال : قبلهء كسى كه كعبه را نمىبيند سمت و جهت كعبه است . شرح لمعه ، كتاب صلات قبلة البلد - جهت و سمتى است كه اهل محل آنرا قبلهء خود قرار دادهاند . موارد استعمال : محراب مساجد و قبور مردم و توالتهاى مردم قبله البلد را نشان مىدهند . شرح لمعه ، كتاب صلات قبول الحوالة - طلبكار انتقال طلب خود را از ذمّهء مديون به شخص ثالث قبول نمايد . موارد استعمال : وجوب قبول حواله براى طلبكار مورد اختلاف است . شرح لمعه ، كتاب حواله قبول الضّمان - مضمون له و مستحق جملهء « قبلت » را با زبان بگويد . موارد استعمال : قبول الضمان ، در عقد ضمان ضرورت دارد . شرح لمعه ، كتاب ضمان قبول الكفالة - مكفول له ( طلبكار ) جملهء « قبلت » را با زبان بگويد . موارد استعمال : قبول الكفاله در صحت كفالت شرط است . شرح لمعه ، كتاب كفالت قبول المزارعة - زارع ( كسى كه طرف قرارداد عقد مضارعه است ) بگويد : قبلت . موارد استعمال : هر لفظى كه به قبول زارع دلالت دارد در عقد مزارعه كافى است . شرح لمعه ، كتاب مزارعه قبول النّكاح - جملهء « قبلت » و « تزوّجت » . موارد استعمال : عقد نكاح بايد مشتمل بر ايجاب و قبول باشد . شرح لمعه ، كتاب نكاح قبول الوديعة - لفظى است كه از طرف وديعهپذير مبنى بر قبول وديعه گفته مىشود و لو اينكه از مادهء قبول نباشد . موارد استعمال : وديعه به ايجاب و قبول احتياج دارد ولى لفظ بالخصوصى ضرورت ندارد . شرح لمعه ، كتاب وديعه قبول الوصيّة - اظهار رضايت موصى له مىباشد خواه به وسيلهء لفظ مانند قبلت باشد ، خواه به وسيلهء فعل مانند تصرف در مال مورد وصيت باشد . موارد استعمال : در وصيت « قبول الوصيه » شرط است . شرح لمعه ، كتاب وصيت قبول الوكالة - جملهء « قبلت » و « رضيت » است . موارد استعمال : وكالت به قبول الوكاله احتياج دارد . شرح لمعه ، كتاب وكالت قبول فعلى - طرف عقد از خود عملى